Ani chybi babka policyjną taksówką zwiała...I piszą , żeby obcym nie zawierzać...- dorzuciła jeszcze Dorotka ledwie powstrzymując się od wybuchu śmiechu.

Twórcy najczęściej chodzą bezdrożami. Dopiero długa wędrówka pozwala powiedzieć coś więcej. Jedni poszukiwania artystyczne podejmują w pojedynkę, w zaciszu pracowni, bez angażowania się w spory i dysputy, niejako poza środowiskiem. Inni dążą do utworzenia własnej szkoły artystycznej, uczestnicząc w otwartej polemice ze współczesnymi im lub przeszłymi ośrodkami sztuki. Bywa i tak, że twórcy łączą się w luźne grupy, mające obok waloru kreowania środowiska również walory towarzyskie (fragment).

Dzień, biorąc pod uwagę porę roku, trwał więc już blisko osiem godzin. I jeszcze troszkę, ponad te same osiem, do jego zakończenia zostało. I zaczął się tak samo, jak wczoraj i przedwczoraj się zaczęły. I koło południa wyglądał tak samo, jak poprzednie. I nie wiedziało jeszcze dziewczę, że oto trwa właśnie ten najważniejszy, w jej życiu dzień.

A Józef miał zapewnione i jedno i drugie. Wiązało się to z jego przygodą z prądem elektrycznym, jak we wsi mówili. Prąd ma to do siebie, że lubi połaskotać, dotelepać, a czasami nieźle jebnąć...