| Światowy Dzień Fotografii Otworkowej |
|
|
| 27.04.2008. | |
|
Przez maleńki
otwór do ciemnego pudełka wpada światło by na przeciwległej jego płaszczyźnie
namalować obraz. Tak można najszybciej opisać działanie Camera obscura (z łac.
ciemna komnata). Kamera Otworkowa to nic innego jak pudełko które posiada
maleńki otwór (średnicy 0,2 - 1 milimetra w zależności od potrzeb) przez
który wpadające światło narysuje pomniejszony i odwrócony obraz. W kamerze otworkowej powstaje on
w wyniku przecięcia się promieni biegnących od przedmiotu, które tworzą na
materiale światłoczułym krążki. Wielkość ich zależy od średnicy otworka i od
odległości, w jakiej znajduje się materiał światłoczuły, który pozwala na wywołanie i utrwalenie obrazu. Dla zmniejszenia odbić i
refleksów wnętrze kamery powinno być czarne.
Pierwsze
wzmianki dotyczące camera obscura sięgają starożytnego Egiptu gdzie podobno
kapłani Amona, boga Ra, potrafili utrwalić obraz z ciemni optycznej. Ta hipoteza nie została nigdy
potwierdzona a jej autor nie żyje. Różne wzmianki dotyczące zagadnień optyki
znane są nam na przestrzeni wieków. Obserwacje prowadzone z użyciem camera
obscura były prowadzone przez starożytnych Chińczyków, Greków i Arabów.
Pierwszy zanotowany naukowy opis ciemni optycznej znajduje się w rękopisach
arabskiego matematyka Alhazena (Hasana) (965 - 1040 r.), z Basry. Najsławniejszą pracą jaka po niż
pozostała, był traktat „Wykłady z optyki” Kitab-al-Manadhirn. Księga wydana po
łacinie w Średniowieczu wywarła wielki wpływ na naukę, szczególnie na prace
Rogera Bacona i Jana Keplera. We Francuskiej Bibliotece Narodowej zachowały się
średniowiecznego rękopisy Rogera Bacona (1214-1294 r.), czytamy w nich o
sposobach w których zastosowanie ciemni optycznej pozwoliło na obserwację
zaćmienia Słońca. Leonardo da Vinci (1452 - 1519 r.) badał złudzenia optyczne:
poprzez otworek w kartce papieru oglądał rozpraszające się promienie światła. Skonstruował
on pudełko w kształcie sześcianu z małym otworkiem. W 1475 roku renesansowy
matematyk i astronom Paolo Toscanelli umieścił w oknie floreńskiej katedry
brązowy pierścień z przysłoną. W słoneczne dni obraz rzucany jest na podłogę
katedry
Pierwszy
opublikowany obraz przedstawiający camera obscura pochodzi z rysunku wykonanego
przez Gemma Frisius i przedstawionego w
„De Radio Astronomica et Geometria” (1545) Używał on camera obscura do
obserwacji zaćmienia Słońca w 1544 roku.
W latach 1793 - 1839 dzięki wynalezieniu światłoczułości oraz metody utrwalenia obrazu, camera obscura stała się aparatem fotograficznym. Sir David Brewster, szkocki naukowiec, był jednym z pierwszych fotografów, który posłużył się camera obscura do wykonania fotografii. Pierwszą fotografię wykonał w 1850 roku. To on wymyślił słowo „pinhole” które opublikował w swojej książce „The Stereoscope” w 1856 roku. Najstarsza zachowana fotografia wykonana kamerą otworkową zrobiona została najprawdopodobniej przez angielskiego archeologa Flinders Petrie (1853–1942) podczas odkryć archeologicznych w Egipcie. Dwie z jego fotografii są opublikowane w pracy Erica Rennera, „Pinhole Photography. Rediscovering a Historic Technique”.
W 1890 roku zainteresowanie fotografią otworkową stało się bardzo popularne. Kamery otworowe zaczęto sprzedawać w Europie, USA i Japonii. 4000 kamer otworkowych o nazwie „Photomnibuses” sprzedanych zostało w Londynie w 1892 roku. Wraz ze wzrostem zainteresowania pojawiło się więcej firm produkujących kamery otworkowe. Jedna z firm amerykańskich wymyśliła nawet jednorazową Camera Obscura, którą sprzedawali pod nazwą „Ready Photographer”. Kamera ta składała się ze szklanej płytki, otworu w foli aluminiowej i składanego miecha. Inna amerykańska firma sprzedawała kamerę o nazwie “The Glen Pinhole Camera". W zestawie znajdowało się sześć suchych płytek, chemikalia, kuwety fotograficzne i papier. Jedna z pierwszych komercyjnych kamer otworkowych zaprojektowana została przez „Dehors and Deslandres” we Francji w 1887. Ich kamera posiadała obrotowy dysk z sześcioma otworkami.
W XIX wieku kilka dużych rozmiarów camera obscura wybudowano w celach edukacyjnych i rozrywkowych. Umieszczone w nich meniskowe soczewki dawały wysokiej jakości obraz. Kilka z wybudowanych wież posiadających camera obscura pozostało do dzisiaj: The Camera Obscura przy Royal Mile w Edynburgu, Great Union Camera w Douglas na Isle of Man.
Dzisiaj kamery otworkowe nadal są chętnie wykorzystywane przez fotografików. Prosta konstrukcja, ogromna ilość możliwości konstrukcyjnych daje szerokie spektrum do eksperymentów. Konstruktorów kamer ogranicza tylko wyobraźnia. Kamery otworkowe można wykonać z puszki, wykonując otworek a po przeciwnej stronie umieszczając papier fotograficzny. Przerabiane są aparaty fotograficzne zarówno te mało jak i średnio formatowe. Zielonogórski fotograf Paweł Janczaruk od wielu lat wykorzystuje kasety do aparatów wielkoformatowych, które przypina do kamery otworkowej.
Od ośmiu
lat organizowany jest Światowy Dzień Fotografii Otworkowej. Tegoroczny przypada
27 kwietnia.
http://besa.redblog.gazetalubuska.pl/fotografia-otworkowa/ http://besa.redblog.gazetalubuska.pl/krotka-historia-fotografii-otworkowej/ Oktawian Domagała foto: Paweł Janczaruk
Podziel się artykułem
Prześlij dalej
Komentarze (2)
Radosaw Gsiorek
Powiedział:
|
|
| Zmieniony ( 29.04.2008. ) |
| « poprzedni artykuł | następny artykuł » |
|---|
